Leuk dagje voor Bas op Toxandria

Toxandria14“And then the rain came”

 ….. maar pas nadat de ASGS, wederom, een prachtige en warme golfdag had beleefd op Toxandria in het Brabantse. De, voorspelde, regen had keurig gewacht tot iedereen zijn ronde had beëindigd (nou ja, de laatste flight had gewoon iets sneller moeten doorlopen) om daarna als een verkoelende deken het aperitief op het mooie terras te veraangenamen. Gelukkig zaten we daar onder een groot zonnescherm dat nu dus de functie van regenscherm had gekregen. Het koelde dusdanig af dat een poging om een beroep te doen op de ‘warmteclausule’, hetgeen inhoudt dat jasje en dasje niet gedragen hoeven te worden bij het diner, rigoureus, maar ook terecht, door de voorzitter werd afgewezen.

 

We, dat waren 18 ASGS’ers die een uurtje rijden naar het zuiden geen onoverkomelijke hindernis vonden om op een klassieke en gerenommeerde golfbaan te spelen. Tja, waarom maar 18 en niet veel meer? Redenen? Je kan ze bedenken: “ik ben met vakantie, zondag is mijn rustdag, ik vind het te ver, ik hou niet van een bosbaan, ik……” Maar de aanwezigen hadden een heel andere insteek: ”ik ben er speciaal voor thuis (in NL) gebleven, ik ben er eerder voor teruggekomen uit Spanje (het enige buitenland waar ASGS’ers zitten), ik kom er helemaal voor uit Ruurlo (2x 168 km, chapeau Jos!), op zondag is het juist lekker rustig spelen, ik vind een bosbaan geweldig, ik….”

Iedereen heeft zo zijn reden, maar bij iedereen overheerst zeker het ASGS-gevoel, het leuk vinden om samen te golfen. Hoewel, één van ons verwoordde het samen zijn laatst als volgt:

“Ik vind het zo gezellig bij de ASGS. We komen ‘s ochtends bij elkaar op een mooie locatie, drinken koffie, krijgen taart, kletsen gezellig bij, bestellen een broodje en ‘s middags hebben we een prima borrel met de nodige hapjes, waarna we met z’n allen in clubtenue genieten van een heerlijk diner met lekkere wijnen. Jammer dat zo’n dag altijd hinderlijk onderbroken moet worden voor dat golf!” Waarschijnlijk was de laatste zin ingegeven door wat mindere prestaties in de baan?

De baan van Toxandria verkeerde in goede conditie, het enige ‘smetje’ was dat ons (Tim dus) niet tevoren was medegedeeld dat er op de 1ste negen twee tijdelijke holes waren, omdat men bezig is 2 nieuwe holes aan te leggen en de lay-out aan te passen. Nu kregen we na de 2e hole een leuke wandeling voorgeschoteld dwars over de oorspronkelijke tee van 3, maar nu dus tijdelijk 4 geworden, door het bos naar een hole (nou ja, er stond ergens in de verte een vlag met een bak zand ervóór) op een weiland, waarna we links langs de maisvelden en weer door het bos helemaal terug moesten lopen naar de afslag van 3, pardon van de tijdelijke 4. Kunt u me nog volgen? De 2e tijdelijke hole was een par 3 met een verhoogde green in het bos. Deze hole mag wat mij betreft blijven. Enfin, vanaf de 7e hole werd alles weer zoals het was en dus vertrouwd. Het enige water op deze baan, een vennetje op de 15e hole van, pak weg, 30 m2 maar mét reddingsboei, was ook nog steeds aanwezig. De meesten hebben het vennetje niet eens opgemerkt, een enkeling echter heeft het wel ‘gezien’. Dat de baan hoog gewaardeerd wordt, blijkt wel uit het feit dat hier 3 weken geleden het Dutch Junior Open werd gespeeld. Even terzijde, maar wel vermeldenswaard, in de eerste ronde maakte een meisje van 16 uit Thailand 11 birdies en 1 eagle voor een rondje van 59 slagen. Zo kan het dus ook.

 

Tot zover de baan, nu de spelers. Het was velen van ons de laatste wedstrijden al opgevallen dat er serieus om de POTY-beker gespeeld wordt. Van de 3 leiders (vóór Toxandria) houdt Hans P. zich opvallend gedeisd en dan is hij, denk ik, juist gevaarlijk. Hij vond het waarschijnlijk niet de moeite om naar Brabant te komen, want de laatste 3 wedstrijden worden gespeeld op Almeerderhout, de Lage Vuursche en The International. De eerste 2 kent hij als zijn broekzak en de moeilijke derde kan hij met zijn golfkwaliteiten ongetwijfeld bedwingen, dus dat komt wel goed denkt hij. Nee, dan de andere 2 leiders: Berend vd B. en Theo H. Die voeren al vanaf De Swinkelsche een psychologische oorlog. Daarbij worden ‘harde’ uitspraken niet geschuwd. Omdat ik van de leden het mandaat (lees; macht) heb gekregen om de flightindelingen te maken, leek het mij wel een goed idee om Berend en Theo op Toxandria samen in één flight in te delen en eens te zien hoe deze 2 kemphanen elkaar zouden bestrijden. Het leverde zeker ‘vuurwerk’ op, eerst van Theo (7 x par), maar tijdens de laatste holes van Berend (6 x par), zodat je kan zeggen dat het een tie werd. De strijd om de POTY-beker is dus nog volledig open en nadert zijn climax (zie POTY-klassement) met de laatste 3 wedstrijden voor de boeg, want naast Hans P. en ondergetekende, die op het vinkentouw zitten, zie ik Dennis T. zeker nog als ‘dark horse’ in deze race. De capaciteiten heeft hij ervoor gezien de ‘longest’ die hij de laatste 2 wedstrijden heeft gewonnen.

Nu we het over de ‘longest’ hebben, denk ik automatisch aan de ‘neary’ of ‘nearest to the pin’ zoals het officieel heet. De laatste 2 wedstrijden is deze niet uitgereikt. Van de in totaal 38! spelers, die het hebben geprobeerd, waaronder toch een flink aantal goede golfers, is het niemand gelukt om de bal op de green te slaan. Oké, die van Toxandria was best wel lastig (verhoogde green met veel bunkers ervóór), maar die van de Noordwijkse (3e hole) had eigenlijk ‘een eitje’ moeten zijn. Merkwaardig toch, zo zie je maar wat een raar spelletje golf is.

Over raar spelletje gesproken, dat heb ik op Toxandria weer eens zelf meegemaakt. Ik ben nog nooit een ronde begonnen met par, birdie, par, par. Ook daarna ging het, vrijwel, foutloos door en als het een keer (3x) misging was de herstelslag van dusdanige kwaliteit dat de par of bogey gewoon gemaakt werd. Dit keer zelfs geen enkele streep, die strepen doen mij vaak de das om, dus dat scheelde ook héél veel (punten). Stom toeval, ééndagsvlieg, geluk van de dommen….. Ik hoop het niet, want ik wil u wel verklappen dat ik al een tijdje aan mijn spel werk. Jazeker, én met professionele hulp (er lopen genoeg ‘hulpverleners’ rond op The Dutch). Dat moet uiteindelijk uitmonden in, let op, een consistenter spel waarbij de foutenmarge flink wordt beperkt. Dat, als je dit bereikt, je handicap ook wel een stukje naar beneden zal gaan is voor mij een bijkomstigheid, maar geen doel (voelt u de nuance?).                                                                                                                                                                                                  Beiden zijn mij overkomen op Toxandria, want ik heb mijn kaart, alsnog, ingeleverd. Nieuwe handicap dus op Almeerderhout, tenzij ik de resterende 12 dagen tot deze wedstrijd er in slaag nog 12 Q-kaarten in te leveren met allemaal scores buiten de buffer, dan verandert er namelijk niets in mijn handicap (rekent u dat maar eens na).

We mogen trots zijn op ons clubje. We spelen overal in het land en we hebben het voor elkaar gekregen om alleen al in dit seizoen 2014 te mogen spelen op 5 banen uit de top-10 van beste en mooiste banen van Nederland!! (zowel volgens de ranglijst van Leading Courses als van Golf Weekly). In de afgelopen jaren hebben we zelfs alle top-10 banen één of meerdere keren gespeeld.

De voorzitter memoreerde het dan ook terecht tijdens het diner afgelopen zondag: “we zijn veel dank verschuldigd aan Tim en Arthur (en Paul de afgelopen jaren) voor het regelen van al deze mooie banen”.

Dat we ze nog vaak mogen spelen

 …… en laat daarna de regen maar vallen.

 Bas

 

UITSLAG ZEVENDE WEDSTRIJD 
3 AUGUSTUS: TOXANDRIA
Hcp. Stbf punten
1 Bas Rachman 15.2 40
2 Theo Houtman 13.6 32
3 Berend vd Broek 17.4 30
4 Frans vd Bor 18.0 28
5 Ab Springer 31.6 27
6 Dennis Tjepkema 17.9 27
7 Ad Westerhof 10.1 26
8 Rolf Lans 23.7 26
9 Arthur Reddering 24.0 25
10 Dennis de Wit 18.4 24
11 Tim Timmerman 13.5 24
12 Wim Crouwel 17.6 24
13 Hans Honsdrecht 28.7 22
14 Aldert vd Wal 22.4 21
15 Karel van Osch 25.8 21
16 Wouter Amesz 19.0 21
17 Alphons Boggemann 24.7 18
18 Jos Kemna 25.4 18
Neary: (wederom) niet uitgereikt!
Longest Drive: Dennis Tjepkema